على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3649
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
كننده . و حاكم و فرمانروا . و شاعر . و ناظم اشعار : شاعر . ناظمى ( n zemi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نظمدهندگى . ناظور ( n zur ) ا . ع . ناطور و باغبان . و ابن الناظور : لغة فى الطاء المهمله . ناظورة ( n zurat ) ص . ع . مهترى كه در همه كارها منتظر وى باشند ، واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . ناعبة ( n 'ebat ) ص . ع . ناقة ناعبة : ماده شتر تيزرو . ج : نواعب و نعب . ناعجات ( n 'ej t ) ع . ج . ناعجة . ناعجة ( n 'ejat ) ا . ع . زمين نرم . و ماده شتر سپيد تيزرو . و ماده شترى كه بر آن سوار شده ميش وحشى را شكار كنند . ج : ناعجات . ناعس ( n 'es ) ص . ع . بخواب شونده و خوابآلود و چرتزننده . ج : نعس . ناعسة ( n 'esat ) ص . ع . زن خوابآلود و چرتزننده . ج : نواعس . ناعصة ( n 'esat ) م . ع . يارى گر . و اسد بن ناعصة : نام شاعرى نصرانى . ناعط ( n 'et ) ا . ع . مسافرى كه به سفر دور رود . و كسى كه لقمه را به دو نيمه كرده . نيمى را بخورد و نيمهء ديگرى به زمين اندازد از سوء ادب در طعام خوردن . ج : نعط . و نيز ناعط : نام روستايى در يمن . و كوهى نزديك صنعاء . و لقب پدر گروهى از طايفهء همدان . ناعظ ( n 'ez ) ص . ع . نره نعوظ كرده و برخاسته . ناعظ ( n 'ez ) ا . ع . از اعلام است . و بنو ناعظ : نام بطنى از تازيان . ناعفة ( n 'efat ) ا - ص . ع . اذن ناعفة : گوش فروهشته . و اخذ ناعفة القنة : راه سهل و آسان از سر كوه رفت . ناعق ( n 'eq ) ص . ع . كلاغ بانككننده . ج : نعقة . ناعقان ( n 'eq ne ) ا . ع . به صيغه تثنيه : نام دو ستاره در برج جوزا . ناعل ( n 'el ) ا - ص . ع . بسيار نعل و با نعل . و حافر ناعل : سم درشت و سخت . و نيز ناعل : گورخر . ناعم ( n 'em ) ص . ع . نرم و لين . و فراخ عيش و نيكو زندگانى . و ثوب ناعم : جامه نرم و نازك . و نبت ناعم : گياه نرم و نازك . ناعم ( n 'em ) ا . ع . نام كوهى . و از اعلام است . ناعمة ( n 'emat ) ا . ع . مرغزار . ناعمة ( n 'emat ) ص . ع . مؤنث ناعم يعنى نرم و لين . و جارية ناعمة : دختر نيكو زندگانى و نيكو خورش . و شجرة ناعمة الورق : درختى كه برك آن نرم باشد . ناعور ( n 'ur ) ا . ع . رگى كه خون آن نايستد . و دولاب و پهلوى آسيا . و دولى كه بدان آب كشند . ج : نواعير . ناعورة ( n 'urat ) ا . ع . دولاب و دولى كه بدان آب كشند . و بينى و پره بينى . ج : نواعير . ناعوظ ( n 'uz ) ا . ع . آنكه سبب هيجان نعوظ گردد و نره را بنعوظ آورد . ناعى ( n 'i ) ص . ع . خبر مرك كسى را دهنده . ناعية ( n 'eyat ) ص . ع . مؤنث ناعى . ناغ ( n q ) ا . پ . درخت نارون . ناغست ( n qest ) ا . پ . يك نوع ميوه هندى شبيه بانار كه گلهايى خوشبو دارد . ناغشت ( n qect ) ا . پ . فلفل فرنگى . ناغض ( n qez ) ا . ع . غضروف كتف . ناغض ( n qez ) ص . ع . غيم ناغض : ابرهاى جنبنده كه به روى هم ديگر بغلتند . ناغوش ( n quc ) ا . پ . واو مجهول - غوطهورى و فرورفتگى در آب و فرورفتگى سر در آب . ناغول ( n qul ) ا . پ . نردبان و زينه پايه . و راه زينهء سقفدار . و پوششى كه در بام خانه به روى راه زينه سازند تا برف و باران بر آن نبارد . ناغه ( n qe ) ا . پ . مأخوذ از هندى - خالى و تهى و صفر و غير مستعمل . و فرصت و مهلت . و ناغهنويس : بمعنى ناظر در سراى است . ر . ناظر . ناغيست ( n qist ) ا . پ . تخمى سرخ رنك كه نارمشك نيز گويند . نأف ( na'f ) م . ع . ناف نأفا ( از باب فتح ) : كوشيد و كوشش كرد و بختمند شد . نأف ( na'af ) م . ع . نئف من الطعام نأفا ( از باب سمع ) : خورد طعام را . و نئف فى الشرب : سير نوشيد . و نئف فلانا : ناپسند داشت فلان را . ناف ( n f ) ا . پ . سرة و گودى كوچكى در وسط شكم كه نشان داغ بندسره است و بلغت سنسكريت نافى گويند . و وسط و ميان